KRİZDE EĞİTİM
Kriz kime?
Hiç krizde işini kaybetmiş biri ile sohbet ettiniz mi?
Hiç işsiz kalmış birinin evine ekmek götüremediğini düşündünüz mü?
Hiç işsiz bir anne- babanın çocuğuna okul parası veremediğini düşündünüz mü?
Hiç yasa dışı, ama zorunlu hale getirilen okul aidatını veremediği için öğrencinin dersten çıkartıldığını duydunuz mu?
Hiç annesi okula gelip çocuğun babasının işten atıldığını söylediği halde, “beni ilgilendirmez. Ben elektrik, su, güvenlikçi parasını ödemek zorundayım. Vermiyorsan çocuğunu okula gönderme” diyen okul müdürü biliyor musunuz?
Hiç sabah babasından okul parası alıp, akşam babası işsiz kaldığında parayı geri veren çocuğun durumunu düşündünüz mü?
Hiç “annem- babam işsiz kaldı, ben servis parasını, aidatı veremiyorum. Okula gitmeyeceğim” diyen küçük yavruları dinlediniz mi?
Hiç “hamdolsun, kriz bizi etkilemez, teğet geçer” diyen bir başbakanın ülkesinde yüz binlerce işçinin bir ayda işsiz kaldığını size söyleyen oldu mu?
Bu ülkede yaşıyorsanız belki hepsini değil ama çoğunu duydunuz ve yaşıyorsunuzdur.
Bankaları, işletmeleri emekçilerin verdiği vergilerle kurtarmaya çalışan kapitalist devletler ve AKP hükümeti, bizim duyduklarımız, gördüklerimiz ve yaşadıklarımıza karşı üç maymunu oynuyorlar. “vatandaşın ümüğünü IMF’ye sıktırmam “diyen başbakan, işsizleri, yoksulları, okuldan uzaklaşmak zorunda kalan çocukları değil, zengini bir daha zengin etmek için çözüm arıyor. “krizi fırsata döndüreceğiz” diyerek IMF’ye sarılıyor. Emekçilerin gözünü kömürle, şekerle ve sadakalık paralarla boyamaya çalışıyor.
Şu artık bir gerçek ki; küresel kriz bankaları ve işletmeleri değil, özellikle emekçileri ve onların çocuklarını boğmaktadır.
Krizi gerekçe göstererek işçi çıkartan işletmeler, bir taraftan çalışanları yoksulluğa, açlığa mahkum ederken, diğer taraftan da çocuklarımızın eğitim haklarını ellerinden almaktadırlar.
Okulun büyük yükünün velilerin sırtına bindirildiği bir eğitim sisteminde, servis, aidat, fotokopi, temizlik vb gibi paraları veremeyen çocukların okulda baskı altına alındığı, bu baskıdan birçok çocuğun okulu terk etmek zorunda kaldığı, bugünlerde sıkça yaşanan bir gerçektir. Özel okul parasını ödemeyen birçok veli okuldan çocuğunu almak zorunda kalması, gazetelerin baş haberi durumuna geldi.
Yönetmenlik ve Genelgelerle Okul Aile Birliklerini tahsildar durumuna getiren Milli Eğitim Bakanı, velilerle Okul Aile Birliklerini karşı karşıya getirilmiştir.
Sadece personel maaşlarının devlet tarafından ödendiği, diğer giderlerin serbest piyasaya açılıp, velinin sırtına yıkıldığı bir sistemde, krizi çocuklarımız daha ağır yaşamaktadır.
TEK’in özelleştirilmesi ve elektrik fiyatlarının otomatiğe bağlanması, doğal gaza %82 zam yapılması yetmiyormuş gibi, bir de annenin babanın işten atılması, evine ekmek getirememesinin yanında, çocuğunu okula gönderemez duruma getirmiştir.
Bugün ülkeyi yöneten AKP hükümeti, TÜSİAD, MÜSİAD ve IMF ne diyorsa onları yapıyor. Krizi yaratanları ödüllendirircesine yükü emekçilerin sırtına yıkmaya çalışıyor.
Kurtarılması gereken, sermayenin bankaları, işletmeleri değil, kriz nedeniyle işinden olan emekçiler ve eğitim hakkını kullanamayan çocuklarımızdır.
Geleceği karartılan bir ailenin, bir ülkenin bütün değerleri elinden alınmış demektir.
Buna biz işçiler, emekçiler ve veliler dur diyeceğiz. Çünkü bu çocuklar bizim, bu ülke bizim.
